Oaxaca sakinlerinin kendilerine ait olan şehirde ve bölgede hayatlarını diledikleri gibi yaşama hakkına sahip olduklarını göz önünde bulundurarak.
Her ikisi de artık halk tarafından tanınmayan bir vali ve yozlaşmış bir hükümetin emrindeki polis, ordu ve ölüm mangalarının acımasız saldırısının kurbanı olduklarını göz önünde bulundurarak.
Oaxaca’da yaşayanların yaşam hakkının meşru bir hak olduğunu ve gayrimeşru olanın işgal ve baskı güçlerinin eylemleri olduğunu göz önünde bulundurarak.
Oaxaca halkının kitlesel ve barışçıl direnişinin, tehditlere, korkuya ve baskıya boyun eğmeme kararlılığını haklı çıkardığını ve aynı zamanda polisin ve paramiliter katillerin şiddetine, yaşam düşmanlarının gerçekleştirdiği acı ve ölüm işlerini haklı çıkaracak bir şiddetle karşılık vermeme istekliliğini kanıtladığını göz önünde bulundurarak.
Oaxaca halkının mücadelesinin, yaşamın tüm biçimlerinin mali çıkarlar, kâr yasası, iş mafyaları, doğal kaynakların metaya dönüştürülmesi, su, toprak, flora ve fauna, kadın, çocuk ve erkek tarafından tehdit edildiği bir dünyada köpek gibi değil insan gibi yaşama hakkını savunan, bedenleri ve vicdanları köleleştirilmiş milyonlarca varlığın mücadelesi olduğunu göz önünde bulundurarak.
Yaşam adına ve metaların totaliter ilişkilerine karşı yürütülen küresel mücadelenin, Oaxaca halkının, düşünceyi felç ettiği, özgüvenimizi ele geçirdiği ve yeni çözümler ve yeni mücadele biçimleri hayal etme ve yaratma yeteneğimizi engellediği için her zaman iktidara sadakatle hizmet eden umutsuzluğa teslim olmasını engelleyebilecek şey olduğunu göz önünde bulundurarak.
Enternasyonal dayanışmanın çoğu zaman duygusal saçmalıklarla, insani nutuklarla ve sadece hatibin kendi kendini tatmin ettiği boş beyanatlarla kendini tatmin ettiğini göz önünde bulundurarak.
Oaxaca’daki halk meclislerine, halen bir komün olmayan Oaxaca’yı bir komüne dönüştürmek amacıyla pratik yardımların ulaştırılmasını arzu ediyorum. Oaxaca’daki mücadele, Paris Komünü ve Endülüs, Katalonya ve Aragon kolektiflerinin — 1936-1938 İspanyol devrimi sırasında yaratılan ve özyönetim deneyiminin yeni bir toplumun temellerini oluşturduğu kolektifler — devamlılığı çizgisinde yer almaktadır.
Bu amaçla, uygunluklarına ya da yerindeliklerine halel getirmeksizin, halk için halk hükümetinin — bireysel haklılıkların dikkate alınacağı, olası bir uyum açısından inceleneceği ve tatmin edilmesine izin verecek kolektif bir tanıma ile kutsanacağı doğrudan bir demokrasinin — anayasasında yer alması gereken soruları ele almak için herkesin yaratıcılığına çağrıda bulunuyorum.
Baskı ve polis işgalinin kurbanlarının ebeveynlerinin hükümete ve cinayetlerin ve şiddetin sorumlularına karşı bir talepte bulunmaları mümkün ve arzu edilirse, bu ebeveynlere uluslararası destek nasıl garanti edilir?
Tutuklamalar, paramiliter güçlerin eylemleri ve bölgenin yolsuzluk yapanların kanlı elleri tarafından yeniden fethedilmesi nasıl önlenebilir?
Devletin ve polisin vahşetinin yarattığı öfkenin ötesinde, Oaxaca halkının durmaksızın dile getirdiği “hiçbir şiddetin kurbanı olmak istemiyoruz” arzusunu gerçekleştirmeleri için onlara nasıl yardım etmeliyiz?
Bireylerin ve bu evrensel hakkın savunulmasına bağlı kolektiflerin yaşam hakkı üzerinde hiçbir baskı uygulanmaması için nasıl hareket etmeliyiz?
Enternasyonal dayanışma Oaxaca’daki sivil direnişe nasıl bir destek sağlayabilir ki bu sivil direniş halka doğrudan demokrasi yoluyla kendi kendilerini yönetme meşruiyetini getirebilsin?
Ve daha uzun vadeli bir perspektifte:
Ve eğer isterlerse, Oaxaca komününe gıda ve bireysel ve kolektif fayda sağlayan malların tedarikinin organizasyonunda nasıl yardımcı olabiliriz?
Halk meclislerine, iktidarın müdahalesi olmadan, ulaşım, sıhhi hizmetler, su ve elektrik endüstrisi gibi alanlarda kendi kendilerini yönetebilmeleri için nasıl yardımcı olabiliriz?
Uzun öğretmen grevinden sonra Oaxaca’da uygulanabilir hale gelen “alternatif eğitim” projesine hangi uluslararası katkı sağlanabilir?
Oaxaca bölgesinde doğal enerji ve kirletici olmayan maddelerin geliştirilmesini kolaylaştırabilecek bilimsel bir dernek var mı? Hedefin iki bölümü olacaktır. Birincisi, bu enerjinin Isthmus’ta olduğu gibi otoriter bir şekilde devlet ve çok uluslu şirketler yararına kullanılmasını engellemek. Diğer kısım ise enerji ve çevre kaygısının özyönetimle bir ilişkisi olmadığı sürece bizim için anlamsız olduğunu hatırlamaktır, çünkü yalnızca özyönetimli endüstriler özyönetimli, özerk toplulukların hizmetinde olabilir. Kendi kendini yöneten doğal, temiz enerji, bu tür enerjinin teknolojik ve petrol mafyalarından bağımsız hale gelmesini mümkün kılmakla kalmaz, aynı zamanda yenilenebilir özellikleri — yatırım maliyetlerini ödedikten sonra — kademeli olarak maliyetsiz hale gelmesini mümkün kılar. Maliyetsiz bir enerji, maliyetsiz ulaşım, tıbbi hizmetler, eğitim ve meta tiranlığına karşı mutlak bir silah olan garantili insan zenginliği anlamına gelir.
Ne zaman bir devrim herkesin günlük yaşamını zenginleştirmeyi ana hedef olarak görmemişse, baskıyı silahlandırmıştır.
Kaynak